نو نو مي رسد پس تو را هر لحظه، مرگ و رجعتي ست                           مصطفي فرمود، دنيا ساعتي ست هر نفس نو مي شود دنيا و ما       &nb

زنهار و پرهيز: آنچه در باره ي ساخت واژه در فارسي پايه ي هفتم، گفتيم(ساده و غيرساد)؛ ره زنِ ذهن برخي از همكاران شده است؛ زيرا با اندوخته هاي ذهني آنان راست نمي آيد. به همين سبب، به كوتاهي آن موضوع را توضيح مي دهيم: واژه از ديد ساختار بروني و ظاهري در زبان فارسي، در نگاه نخست، به دو رده بخش مي شود: ساده و غيرساده( خود سه شاخه دارد) . الف: ساده، مانند« گُل، دل، شب، سيب، خوش». ب: وندي، مانند« گُل ها، سيبك، خوش تر». پ: مرکّب، مانند: «گل خانه، شب گرد، خوش خو». ت: وندي- مركّب، مانند گل خانه اي(گل+ خانه+ اي «وند نسبت»، خوش خويي). همكاران گرامي مي بايست از دادن دانش نابايست به دانش آموزان بپرهيزند و به اهداف برنامه ي درسي وگنجايي ذهن يادگيرندگان توجّه فرمايند.

كالبد شكافي و گزارش متن ستايش فارسي دهم براي آشنايي با چند و چون آموزش در فارسي پايه ي دهم، يك نمونه از متن اين كتاب را بررسيده ايم و فراپيش نهاده ايم؛ اميدواريم در هماهنگي، كارگر افتد. به نام كردگار هفت افلاك                     كه پيدا كرد آدم از كفي خاك... محتواي اين درس(ستايش « به نام كردگار» الهي نامه، عطّار نيشابوري )، حمد و ستايش خدا را به جا آوردن يا نوعي تحميديه است. در سنّت ديني، حمد و ستايش الهي در آغاز هر کار، ضروري است؛ چنان که پيامبر اکرم (ص) فرموده است: «کُلُّ أمرٍ ذي بالٍ لَم يُبدءِ ببِسم اللهِ فَهُوَ اَبتَر» هر کاري که با نام خداوند شروع نشود، ناتمام است از اين رو، آغاز اين کتاب نيز با ذکر نام و ياد خداوند آراسته شده است. در سنّت ادبي و فرهنگي ما، معمولاً هر کتابي و نوشته اي با ستايش پروردگار آغاز مي شود و با نيايش به فرجام مي رسد. خوش آغازي و خوش فرجامي، هنجاري پذيرفته در خلق آثار است. عطّار در اين سروده با نگاه عميق و مبتني بر آموزه هاي قر

   قلمرو ادبي:   قالب شعر، مثنوي است و آهنگ ملايم و موسيقي فرح بخشي دارد كه با درون مايه ي اثر و فضاي معنوي آن همخواني كامل دارد. جناس ناهمسان(ناقص) : کار و يار؛           واج آرايي: تکرار حرف « ا » و صداي « ا »؛ در بيت دوم؛ واج آرايي: تکرار حرف «م» در بيت چهارم؛ مَجاز: آدم( انسان ها)، هفت افلاک: (جهان هستي)؛ مجاز: پيدا و پنهان، دانا و نادان (همه جا، کلّ موجودات)؛ تضاد : پيدا و پنهان،دانا و نادان؛          تلميح در بيت سوم: اشاره به رزّاق بودن خداوند (سوره الذّاريات آية 58)؛ تلميح در بيت چهارم: اشاره به آية 4 سورة الرّحمن؛ تلميح: به خلقت انسان از خاک (سورة اسرا آية 61 ) در بيت نخست؛ تلميح: بيت پايانياشاره به آيات قرآن در مورد « دانا و توانا بودن، عليم و باخبر بودن خداوند ». مراعات نظير: کام ، زبان، گويا؛ مراعات نظير: گل، بهار، رنگ؛ کنايه: پرده از روي چيزي برداشتن ( آشکار کردن )؛ متناقض نما

او«يا أَيهَا الْإِنسَانُ إِنَّک کادِحٌ إِلَي رَبِّک کدْحًا فَمُلَاقِيهِ »( انشقاق/6)اين سوگ نوشت و عبرت نگاشت را با سروده اي از شاعر احساس و عاطفه ي انقلاب «روانشاد قيصر امين پور» مي آغازم:«افتادآنسان که برگ،- آن اتفاق زرد-مي افتد.افتادآنسان که مرگ،- آن اتفاق سرد-مي افتد؛امااو سبز بود و گرم کهافتاد».اکبر هاشمي رفسنجاني بخشي عظيم از تاريخ حيات انقلاب اسلامي و زندگي هم نسلان من را با نام خود پيوند زده است. او براي ما همزاد با انقلاب بود. اگرچه خيزابه ها و امواج سهمگين خارجي و داخلي را زيسته بود و برخي از وابستگانش لغزشگاهايي پديد آورده بودند، اما او جايگاه خويش را حفظ کرد.مردي چندلايه، خويشتن دار، کارديده و گرم و سرد چشيده بود.هاشمي رفسنجاني کتابي با عنوان «اميرکبير قهرمان مبارز با استعمار» در سال 1346نوشت؛ از شگفت کاري هاي روزگار همين است که درست در شب فرارسيدن شهادت ميرزا تقي خان اميرکبير (نوزدهم دي ماه 1230 خورشيدي)، او هم بر اثر ايست قلبي، انقلاب و ايران را بدرود گفت.روحش در ملکوت اعلي با كرّوبيان

درنگي در خودارزيابي هاي درس يازدهم- علوم و فنون ادبي پايه ي دهم صامت ها و مصوّت هاي مصراع اوّل ...( نشايد كه خوبان به صحرا روند):نَشايد= نَ / شا / يَد نَ: ن (صامت) + َ (مصوّت کوتاه)؛  شا: ش (صامت) + ا (مصوّت بلند)؛ يَد: ي (صامت) + َ (مصوّت کوتاه) + (صامت).که= ک: (صامت) + ِ (مصوّت کوتاه).خوبان= خو / بان؛ خو: خ (صامت) + و (مصوّت بلند)؛ بان: ب (صامت) + ا (مصوّت بلند) + ن (صامت).به= ب: صامت + ِ (مصوّت کوتاه).صحرا= صَح / را /؛ صَح: ص (صامت) + َ (مصوّت کوتاه)+ ح (صامت)؛ را: ر (صامت) + ا (مصوّت بلند).روند= رَ / وَند/؛ رَ: ر (صامت)+ َ (مصوت کوتاه)؛  وَند: و (صامت) + َ (مصوت کوتاه) + ن (صامت) + د (صامت).2--چُ ني نَست کي ها نِ پُر دَر دُ رَنج // چ نا زي ب نا مُ چ نا زي بِ گنج              U-- u-- u-- u- //   U-- u-- u -- u-- مُط رِ بان گو يي دَ را وا زَن دُ مَس تان دَر سَ ماع-u--- u--- u--- u-شا هِ دان در حا لت شو ري دِ گان در هاي هري - u --- u--- u---u-نکته 1: هجاهاي رو به سوي هم که برابر نيستند

 زنهار و پرهيز:آنچه در باره ي ساخت واژه در فارسي پايه ي هفتم، گفتيم(ساده و غيرساد)؛ ره زنِ ذهن برخي از همکاران شده است؛ زيرا با اندوخته هاي ذهني آنان راست نمي آيد. به همين سبب، به کوتاهي آن موضوع را توضيح مي دهيم:واژه از ديد ساختار بروني و ظاهري در زبان فارسي، در نگاه نخست، به دو رده بخش مي شود: ساده و غيرساده( خود سه شاخه دارد) .الف: ساده، ريخت و ساختي تك لَختي دارد؛ مانند« گُل، دل، شب، سيب، خوش».ب: وندي، يك يا چند وند( پيش يا پس) در بافت و ساخت با واژه ي ساده همراه شده است؛مانند« گُل ها، سيبک، خوش تر، دانشمند».پ: مرکّب، با هم آيي دو يا چند واژه ي ساده و آميختن آن ها در يكديگر؛مانند: «گل خانه، شب گرد، خوش خو».ت: وندي- مرکّب، آميزش واژه هاي مركب با يك يا چند وند؛مانند گل خانه اي(گل+ خانه+ اي «وند نسبت»)، خوش خويي، دانش پژوه.همکاران گرامي مي بايست از دادن دانش نابايست به دانش آموزان بپرهيزند و به اهداف برنامه ي درسي وگنجايي ذهن يادگيرندگان توجّه فرمايند.